Τρίτη, 16 Μαΐου 2017

ΔΙΟΝΥΣΟΣ Ο ΕΛΕΥΘΕΡΕΥΣ





Ο Διόνυσος Ζαγρέας, το κερασφόρο τέκνο του Δία και της Περσεφόνης, προοριζόταν από τον Θεϊκό του Πατέρα να τον διαδεχθεί στον θρόνο των Θεών και των ανθρώπων. Όμως, παρά τις προσπάθειες του Διός να προστατέψει το γιο του, ο μικρός Ζαγρέας κατασπαράσσεται από τους Τιτάνες, οι οποίοι,σπρωγμένοι τόσο από το μίσος τους για τον Δία όσο και από την εκδικητικότητα της Ήρας για τον παράνομο απόγονο του συζύγου της, διαπράττουν το έγκλημα αυτό. Το μόνο κομμάτι του Ζαγρέα που σώθηκε, η καρδιά του, περισυλλέγεται από την Αθηνά. Ο Δίας τιμωρεί τους Τιτάνες και μετατρέπει την καρδιά του παιδιού του σε σκόνη, που τη διαλύει σε κρασί και την δίνει στη Σεμέλη, τη μητέρα του νέου Διονύσου.

Σύμφωνα με τους Ορφικούς, τόσο η Περσεφόνη όσο και η Σεμέλη, συμβολίζουν ένα και το αυτό : την ανθρώπινη ψυχή που εξελίσσεται διαρκώς και αποβάλλει σταδιακά τα Τιτανικά στοιχεία και ελαττώματα από την ουσία της. Η Περσεφόνη/ Σεμέλη, παρά την επαφή της με το Ουράνιο στοιχείο- τον Δια- έχει έντονη την επαφή με το χθόνιο και Τιτανικό στοιχείο. Την ίδια διττότητα διέθετε και ο Ζαγρέας, ο οποίος θαμπώθηκε κοιτάζοντας το είδωλό του σε έναν καθρέφτη, ύπουλο δώρο των Τιτάνων για να του αποσπάσουν την προσοχή και να τον καταστήσουν ανυπεράσπιστο.

Οι Τιτάνες, επτά τον αριθμό, διαμέλισαν την φύση του Ζαγρέα σε επτά αντίστοιχα μέρη. Αφομοίωσαν τη σάρκα του Θεϊκού παιδιού και ο Δίας τους κεραυνοβόλησε γι αυτό το λόγο- χρησιμοποίησε όμως τη στάχτη τους για να πλάσει το γένος των ανθρώπων. Έκτοτε, όπως αναφέρουν οι Ορφικοί, όλες οι ανθρώπινες ψυχές φέρουν εντός τους το Θεϊκό, όσο και το Τιτανικό στοιχείο.  Η ύπαρξη του Τιτανικού στοιχείου στην ψυχή την φέρνει ενώπιον του αγώνα να ελευθερωθεί από αυτό και να ανακτήσει την πλήρη Θεϊκή της Διάσταση. Ένας αγώνας κοπιώδης, που απαιτεί και τον κατάλληλο αρωγό και σύμμαχο Θεό.

Όπως αναφέραμε παραπάνω, η Αθηνά, η Θεά της Σοφίας, σώζει την καρδιά του Ζαγρέα και ο Δίας την χρησιμοποιεί για να φέρει στη ζωή το Διόνυσο, ο οποίος αποκαλείται πλέον Ελευθερεύς, καθώς του ανατίθεται η απελευθέρωση των ανθρώπινων ψυχών από τις Τιτανικές  τους φύσεις. Η εικόνα  της αναγέννησης του Ζαγρέα σε Διόνυσο είναι από τις εντονότερες στην Αρχαία Ελληνική Παράδοση και αναδεικνύει με άμεσο τρόπο την μεταμόρφωση της ανθρώπινης ψυχής και την άνοδο της προς τα Θεϊκά επίπεδα. Το έργο του νέου, αναγεννηθέντος Θεού, που φονεύτηκε και επανήλθε απαλλαγμένος από κάθε φθαρτό στοιχείο, είναι να καθοδηγεί τις ψυχές προς την τελειότητα και να την ελευθερία από καθετί που τις κρατά μακριά από την Ουράνια καταγωγή τους.




ΠΗΓΕΣ

http://autochthonesellhnes.blogspot.gr/2014/04/blog-post_2040.html

http://www.theogonia.gr/cosmogonia/orpheas.htm