Δευτέρα, 10 Ιουλίου 2017

Ο ΑΠΟΚΕΦΑΛΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΡΧΙΓΕΝΙΤΣΑΡΟΥ ~ΣΤΑ ΑΚΟΝΙΑ ΡΕΘΥΜΝΟΥ



Ο Αλή Γλυμίδης ήταν  αρχιγενίτσαρος  της περιοχής του Ρεθύμνου , και με αφορμή τον θάνατο ενός  γνωστού του γενίτσαρου, του Αλή Γετίμ, από τους Κρήτες Επαναστάτες, οργάνωσε μεγάλη συγκέντρωση τουρκοκρητικών στο Ρέθυμνο όπου ορκίστηκε εκδίκηση και  ότι θα πήγαινε  στο Ρέθυμνο τα κεφάλια του Δεληγιαννάκη και των άλλων Ελλήνων οπλαρχηγών που μερικές μέρες νωρίτερα, σε  νυκτερινή έφοδο, μπήκαν στο μοναστήρι Αρκάδι και φόνευσαν τον Αλή Γετίμ και 50 τούρκους που είχαν καταλάβει το μοναστήρι .Ο  Γλυμίδης συγκέντρωσε ένα στρατιωτικό σώμα 2.000 επίλεκτων και πήγε να συναντήσει τους Έλληνες Επαναστάτες.


Η σύγκρουση έγινε στις 26 Ιανουαρίου του 1822 στα Ακόνια (τοποθεσία έξω από το Ρέθυμνο κοντά στο χωριό Κρύα Βρύση) όπου τον  περίμεναν οι οπλαρχηγοί  Μεληδόνης, Δεληγιαννάκης, Αντρέας Μανουσέλης και Τσουδερός, με 400 αγωνιστές. Η μάχη στην αρχή ήταν χαλαρή, καθώς μόνο με ντουφεκιές πολεμούσαν .Κάποια στιγμή, ο Γλυμίδης όρμησε εναντίον των Επαναστατών με το γιαταγάνι του, αφύλακτος. Τον ακολούθησαν αμέσως οι δικοί του, αλλά την ίδια στιγμή εξόρμησαν εναντίον τους και οι Έλληνες- τότε  ο Γλυμίδης πέφτει από  βόλι. Αμέσως ο οπλαρχηγός Ανδρέας Μανουσέλης έτρεξε καταπάνω του, αγνοώντας τις σφαίρες που έπεφταν βροχή και έκοψε την κεφαλή του. Ο Μανουσέλης κάρφωσε το κεφάλι του Γλυμίδη πάνω στο ντουφέκι του και το περιέφερε επιδεικτικά.


 Όταν οι τουρκοκρητικοί αντίκρισαν το θέαμα της κομμένης κεφαλής του αρχηγού τους, πανικοβλήθηκαν και τράπηκαν σε φυγή, ενώ πίσω τους οι Έλληνες, τους κυνηγούσαν και τους κατέσφαζαν. Πάνω από 100 τούρκοι σκοτώθηκαν εκείνη τη μέρα και πολλοί άλλοι αιχμαλωτίστηκαν, ενώ πάνω στο τρέξιμο και τον πανικό οι τούρκοι έχασαν και τις σημαίες τους. Οι Έλληνες είχαν 14 νεκρούς.

Οι αιχμάλωτοι στάλθηκαν  στον γενικό έπαρχο της Κρήτης Αφεντούλη και αργότερα έγινε ανταλλαγή με Έλληνες αιχμαλώτους. Εκείνη η νίκη, στερέωσε την Κρητική Επανάσταση στην επαρχία του Ρεθύμνου.

Γλυμίδην το κεφάλι σου που ‘θελε νταγιαντίσει

στο Ρέθεμνος κι εις τα Σφακιά να βγη να πολεμήση;

Του έκοψεν τη κεφαλή τα’ αλή του Γλυμιδάκη

κι εβάσταν την στη χέραν του ωσάν το μπαϊράκι.

Γλυμίδην το κεφάλι σου, το πολυπαινεμένο,

του Ρούσιου το επήγασιν στο αίμαν κυλισμένο.

Γλυμίδην το κεφάλι σου που ‘βανες τα τσιτσέκια,

οι Σφακιανοί το βάλασι σημάδι στα ντουφέκια.

Γλυμίδην το κεφάλι σου το ‘χουσι κρεμασμένο

και τ’ αποδέλοιπον κορμί το ‘χουσι πεταμένο.

Μεσ’ στου Προδρόμου το ‘χουσι κι οι σκύλοι θα το φάσι

γιατί δεν ήτονε πρεπό χώμα να το σκεπάση.